Enkele maanden terug ...

Enkele maanden terug werd mij gevraagd of ik een theaterstuk wou in mekaar steken met kansarme mensen , mensen van bij PIGMENT . Pigment leerde ik kennen via Dakapo, waar ik vroeger verantwoordelijk voor was . Ik heb er ook Liesbet ontmoet, de verantwoordelijke voor Pigment. De voorzitter van Pigment, Daniël Alliët kende ik al enkele jaren, een man waarvoor ik mijn hoed afneem voor al het werk dat hij verzet in Brussel.
Waarom zou ik weigeren, het was een hele uitdaging. Ik ben op weg gegaan samen met deze mensen. In het begin was het niet altijd zo evident. Vooral regelmatig aanwezig zijn en zich houden aan afspraken was een probleem. Maar het moest en het zou lukken !
Langzaam, heel langzaam begon er een vaste kern te groeien, stuk voor stuk fantastische mensen, mensen van alle slag ; de taal was dikwijls een probleem maar ik denk dat we dat goed opgelost hebben. Het voornaamste was dat iedereen zich aanvaard en belangrijk ging voelen, ze werden zichzelf en ik zag ze groeien en openbloeien. Wat een kracht ging er uit van deze mensen, het ontroerde mij en vastberadenheid werd mijn drijfveer : ik zou nu eens bewijzen dat deze mensen ook enorm veel in petto hebben.
Ik denk dat het ons samen gelukt is met veel vallen en opstaan, maar toch het is de moeite waard geweest.
Bedankt mensen van Pigment voor jullie vertrouwen, het was een hele eer om met jullie te mogen samenwerken.

Kijkers, geniet ervan en laat het aan jullie gebeuren,

Nicole Grysolle,

Chaque mois, on me demande si je souhaite monter une pièce de théâtre avec des personnes défavorisées, les personnes de chez Pigment. J'ai appris à connaître Pigment via Dakapo où j'étais avant responsable. J'y ai également rencontré Liesbet, la responsable de Pigment. Je connaissais déjà depuis plusieurs années le Président de Pigment, Daniël Alliët, un homme auquel je tire mon chapeau pour le travail qu'il a réalisé à Bruxelles. Pourquoi je refuserais, c'était de la provocation. Je me suis mise en route avec ces gens. Au début, ce n'était pas toujours si évident. Etre présent régulièrement au rendez-vous poosait problème. Mais nous le devions et cela a réussi!
Lentement, très lentement, on a commencé à faire croître un noyau solide, des gens fantastiques, des gens de toutes sortes. La langue était souvent un problème mais je pense que nous nous en sommes bien sortis. Le principal était que chacun se sente accepté et important. Ils étaient eux-mêmes et je les voyaient s'épanouir et s'extravertir. Quelle vigueur allait de pair. Cela m'a émue et la résolution m'a encouragée. J'ai désormais démontré que ces gens avaient également beaucoup de potentiel en réserve. Je pense que nous avons réussi avec des hauts et des bas mais que nos efforts n'ont pas été vains.

Merci aux gens de Pigment pour leur confiance, cela a été un honneur de pouvoir travailler avec vous.

Spectateurs, profitez bien du spectacle et laissez-vous emporter,


Nicole Grysolle

BUITENSPEL

Zij bestaan
de mensen die buitenspel staan
in het samenleven.

Veel meer dan wij vermoeden
en dichter bij ons
dan wij voor mogelijk houden
leven ze verdoken

weggestoken
achter muren van vergetelheid
en schaamte.

Mensen zonder naam
hoogstens met een nummer
in de registers van de hulporganisaties.

Ongezien
voorbijgezien
alsof ze niet bestaan.

Zij bestaan
de mensen die buitenspel staan
in het samenleven.

In hun ogen lees je de vraag
“wie zeg je dat ik ben?”

Ben ik voor jou
de niet te vertrouwen mislukkeling?
Heb ik voor jou schuld
aan mijn eigen armoede?

Of zeg je
jammer, pech gehad

Wie zeg je dat ik ben?